Part 1 Chapter 2กิลเพนลินออน            คาลและเครนขี่ดรากูนมาลงที่โรงเรียนฟิลโรดคาลได้เดินไปถามชายคนหนึ่ง เขาตัวสูง ผิวสีซีดๆ ผมยาวสีขาว มีหูคล้ายๆหูจิ้งจอก ใส่ชุดเหมือนแดรกคิวล่า และเมื่อหันกลับมา คาลเห็นว่า เขามีเขี้ยวยาวเหมือนแดรกคิวล่า คาลตกใจ ผละจนหงายท้อง เครนก็วิ่งเข้ามาหาคาล แล้วก็ถามเขาว่า นักเรียนที่จะมาสอบเข้าที่นี่ให้ทำอะไรมั่ง             อ๋อ นี่นักเรียนใหม่เรอะ พี่ชื่อกาส โคโรนจ์ เผ่าแวมไพร์ผสมจิ้งจอกนะอยู่กิลเพนลินออนน่ะ เป็นกิลพิเศษ มีไม่ถึง 50 คนเลย พี่ว่าพวกน้องอาจจะได้เข้ากิลนี้นะ อย่าลืมพี่ละกัน ส่วนจะสอบน่ะหรอ นู่นไง ไปหาอาจาร์ยที่โต๊ะนั่น แล้วบอกกับเขาว่าจะสมัครสอบ  งั้นขอให้โชคดีนะ กาสพูดเร่งๆแล้วก็วิ่งไปเพราะเห็นกลุ่มคนวิ่งไล่คล้ายๆกับจะรุม คาลและเครนได้วิ่งฝ่าไปหาอาจารย์ที่โต๊ะได้            อาจารย์ครับ พวกเราขอมาสอบเข้าที่นี่ครับ คาลบอกอาจารย์คนนั้น อาจารย์ได้ยินอย่างนั้นก็ตกใจ พวกเธอ ทำไมขึ้นมาเร็วขนาดนี้ เพราะส่วนใหญ่จะต้องมาถึงช้ากว่าเที่ยงซะด้วย อาจารย์ชื่อพราเวน เกลมอส นะ อาจารย์คนนั้นแนะนำตัวอย่างรวดเร็วพวกผมนั่งมังกรขึ้นมาอ่ะครับคาลตอบและหัวเราะแห้งๆ แต่กลับเป็นอาจารย์ที่ตกใจคำพูดของคาลอีกแล้วมังกรงั้นหรอ มันไม่จะยังเหลือชีวิตอีกนะ มังกรที่มนุษย์ขี่ได้ ก็จะมีแต่ดาบดรากูนเท่านั้น ว่าแต่เธอมีหรอ พราเวนถามคาล ครับ ผมมีทั้งดรากูนกับโนเบลเลยคาลตอบพร้อมกับหยิบดาบขึ้นมาให้พราเวนดูอืมไม่ผิดแน่ๆเอาละพวกเธอสอบผ่าน เกณฑ์การสอบผ่านของที่นี่คือมาถึงก่อนเที่ยง เท่านั้นแหละพราเวนบอก เอาละเที่ยงครึ่ง พวกเธอมาที่นี่ใหม่นะ เดี๋ยวจะต้องไปแบ่งกิล ระหว่างนั้นเธอไปทำอะไรก็ได้ คาลคุยกับเครนว่าจะไปหากาส เพราะที่นี่เขาก็เพิ่งจะรู้จักกาสและอาจารย์พราเวน ซึ่งเครนก็เห็นด้วยอ๊ะ นั่นไงพี่กาส เครนเห็นกาสก่อนจึงบอกคาลแล้วก็วิ่งไปหากาส     กาสบอกว่าจะพาไปรู้จักกับคนในกิล แล้วก็เดินนำไประหว่างทางได้พบกับชายคนหนึ่งวิ่งมาถามกาสแล้วเมื่อเห็นกาสแล้วก็ตกใจหงายหลังเหมือนคาลซึ่งคาลกับเครนได้แต่ยิ้มแห้งๆกาสก็ได้บอกแล้วก็รอให้คนนั้นไปสมัครสอบ แล้วเขาก็เดินกลับมา ว่าแต่พวกน้องชื่ออะไรกันอ่ะกาสถามอย่างนึกขึ้นได้ ผมคาล นาเกส เผ่ามนุษย์ คร้าบบบคาลตอบแบบกวนๆ เครน โครฟิลด์ ค่ะ เผ่ามนุษย์ เครนตอบแบบไม่ใส่ใจ เดโก้ ดีมัน เผ่าจิ้งจอกทองคำขาวครับเดโก้แนะนำตัว อืมคนสอง จิ้งจอกหนึ่งเรอะ ลงตัวพอดีเลย แต่มีผู้หญิงเนี่ยสิ แต่อาจจะมีชุดอื่นก็ได้มั้ง กาสคิดระหว่างนำทางไปตึกกิลเพนลินออด และแนะนำตึกต่างๆที่จำเป็น อาวละถึงแล้ว กาสหยุดเดินแล้วก็บอกกับพวกคาล แต่มันเป็นรั้วต้นไม้สูงสามเมตรและอิฐกระถางสูง4ก้อน อันกลางแถวสองจากล่างกาสมองหาก่อนที่จะเจอแล้วจิ้มไปแล้วก็เดินทะลุต้นไม้เข้าไป แต่ก็ทะลุเข้าไปอย่างน่าตะลึงพอกาสเข้าไปรอยแยกก็กลับมาเหมือนเดิมคาลและพวกก็เดินตามกาสไปพวกนายจำไว้ละว่าต้องกดอันไหน เพราะถ้าลืมนายอาจจะอดเข้าไปได้นะเอาละ ตามมาแล้วกาสก็พาคาลเข้าไปในตึกกาสส ใครให้นายพาคนที่ไม่ใช่คนในกิลเข้ามาเนี่ย เสียงหญิงสาวดังเมื่อกาสเข้ามาหุบปากซะ แมรี่ เธอก็น่าจะรู้นิว่าพวกนี้จะต้องเป็นคนในหอนี้แน่ๆ เพราะดูพลังแต่ละคนสิ มันใช้มนุษย์ที่ไหน แค่คนหน้าสุด พวกเราก็สู้ไม่ได้แน่ๆเสียงของผู้หญิงอีกคนดังขึ้นยินดีต้อนรับน้องๆสู่กิลเพนลินออนนะทันทีที่เสียงของผู้ชายดังขึ้นกลุ่มคน30 กว่าคน ก็มายืนล้อมพวกคาลไว้ กาสก็ไปยืนอยู่ที่วงนั้นด้วย เฮฮฮฮ เพนลินออน เพนลินออน ยินดี ยินดี ต้อนรับ ต้อนรับ น้องๆ คนใหม่ ยินดี ยินดี ต้อนรับ ต้อนรับ น้องๆ น้องๆ เข้าสู่ เข้าสู่ กิลนี้ กิลนี้ เพนลินออน เพนลินออน โชคดี รุ่นพี่ทุกคนบูม(หรือแหกปากนั่นแหละ)ใส่น้อง ทุกคนประทับใจมากๆกับความพร้อมเพรียงของคนในกิลนั้นๆยินดีต้อนรับสู่เพนลินออนอีกครั้ง พี่ชื่อ กรีน โคเรนจ์ เป็นพี่ชายของเจ้ากาสมันน่ะ แน่นอน เผ่าแวมไพร์ด้วย พี่อยู่ปี 3 เป็นประธานกิล พี่เป็นคนแรกของกิลนี้น่ะ กิลนี้เพิ่งเปิดตอนที่พี่เข้า เพราะพลังพี่มันล้นอ่ะ กรีนยิ้มแหยๆบอกกับพวกคาลพวกน้องโชคดีมากเลยนะที่เจอเจ้ากาสมันน่ะ พวกเธอเลยได้รู้จักพวกพี่ก่อนพี่ เกรน โคเรนจ์ เป็นน้องคนกลางของครอบครัวโคเรนจ์น่ะ พี่เป็นรองประธานแน่ะ ลืมบอกไป ที่นี่มีนามสกุลโคเรนจ์ 15 แหนะ แล้วปีนี้จะมีคนนามสกุลโคเรนจ์มาอีกคนไม่รู้ว่าจะอยู่กิลไหน(ถ้ามากิลนี้อีกไปเรื่อยๆคนคงจะวุ่นพึลึก)คาลคิดพี่แฝดของกรีนชื่อว่า เกรท เป็นผู้คุมนะ พี่แฝดของกรีนอีกคน ชื่อ เกราท์ เป็นผู้คุมเช่นกัน  พี่แฝดของกาสชื่อเกรส เป็นผู้คุม พี่กาส เป็นผู้คุมอ่ะ แล้วก็ นี่ เกม กอส เกรล เกน กรอท กรูท กรีท กรอม ตำแหน่งผู้คุมหมดเลย             แล้วเดี๋ยวพี่จะบอกกฎให้ เอากระเป๋าไปให้กาสก่อน เดี๋ยวกาสจะเอาไปเก็บที่ห้องให้ แล้วพี่จะบอกกฎให้ นะ  ข้อแรก ห้ามทะเลาะกันนะ ไม่งั้นเดี๋ยวจะมีเรื่องกับพี่ข้อสอง ห้ามทำลายสถานที่ ถ้าถูกทำลาย จะโดนทำความสะอาดสถานที่10เดือนข้อสาม อย่าไปมีเรื่องกับคนตระกูลพี่เลย ไม่งั้นเลือดจะหมดตัวเอานะ เอาละน้องพักห้อง 318 นะ กรีนบอกแล้วก็พาพวกคาลไปยังห้อง318            เปิดประตูเข้าไปเจอห้องสามห้องตรงกลางเป็นโซฟาขนาด3คนและทีวีขนาดใหญ่ ห้องแรกเป็นห้องของคาลอยู่ทางซ้ายมือ ห้องกลางเป็นของเครน อยู่ตรงกลาง ห้องสุดท้ายห้องของเดโก้ อยู่ทางขวา ต่างคนก็เดินไปที่ห้องของตัวเอง             คาลเปิดประตูไปก็ต้องผงะเมื่อเห็นสิงโตสีขาวนอนอยู่ข้างเตียง กรีนก็เดินเข้ามาดู เครนเปิดไปก็เจอกับอินทรีสีทองสวย เดโก้เจอหนูสีส้มอ้วนๆน่ารักๆ กรีนบอกว่าถ้ามันเจอใครเป็นคนแรกมันจะซื่อสัตย์กับคนนั้นตลอดไป            คาลตั้งชื่อให้สิงโตว่ารอส เครนตั้งชื่อให้อินทรีว่าเวเรียม เดโก้ตั้งชื่อให้หนูว่าปุยๆ ทุกคนสั่งว่าให้รออยู่ที่นี่             เอานี่หนังสือเรียนกาสเดินยกหนังสือเรียนเข้ามา คาลและคนอื่นก็เข้าไปช่วยกาสกันเป็นการใหญ่ เพราะของที่กาสหิ้วมามันเยอะจนเขาแทะจะมองไม่เห็นทางขอบคุณครับพี่กาส แต่ทำไมต้องดูแลเราขนาดนั้นละคาลถามอย่างสงสัยก็มันเป็นกฎของการดูแลน้องปีหนึ่งนะ ถ้าในวันรับเด็กใหม่เราเจอคนในกิล3คนแรกก็จะต้องดูแลไปจนขึ้นปีสอง ข้าวจายมะประโยคสุดท้ายกาสพูดแบบยานคางนี่ก็จะเที่ยงแล้วไปกินข้าวกันเหอะ ไปกินก่อนแล้วค่อยไปเข้ารับการเลือกกลุ่มกาสพาพวกคาลไปกินข้าว  หลังจากที่ทุกคนในกิลเพนลินออนกินข้าวเที่ยงกันเส็รจแล้ว ก็ได้เดินไปหอประชุมกลาง ระหว่างทางเจอกลุ่มคนมากมาย กาสบอกว่ากลุ่มนี้เป็นกิลไหนอย่างวุ่นวาย  คาลและกลุ่มของคนในกิล เดินเข้าไปในหอประชุมใหญ่และนั่งเก้าอี้ที่มีผ้าคลุมสีดำ กาสบอกว่าในพวกคาลไปนั่งตรงที่สีขาว พวกคาลได้เดินไปนั่ง และพบว่ามีคนมากมายที่นั่งอยู่แล้ว และแล้วก็เริ่มพิธีรับน้องใหม่เข้าเรียนเอาละ นักเรียนที่น่ารักน่าชังทั้งหลาย อาจารย์ชื่อพราเวน เกลมอส นะ พวกเธอโชคดีมากที่มาสอบเข้าโรงเรียนนี้ได้ ผู้ที่จะสอบเข้าโรงเรียนนี้จะต้องเก่งจริงๆ ถึงจะเข้าได้ งั้นอาจารย์ก็จะให้พวกเธอได้พบกับ ท่านลูน่า เฟลกรีส เธอคือผู้ที่จะทำให้พวกเธอได้รู้ว่าเธอจะอยู่กิลไหน อ้อ พวกเธอยังไม่รู้จักกิล สินะ กิลคือ กลุ่มของพวกเธอที่จะอยู่อาศัยกัน และเรียนวิชาต่างกัน อ่ะ ท่านลูน่ามาแล้ว เธอพูดขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวในชุดสีขาวยาวถึงเท้า มีปีกสีขาว เหมือนนางฟ้า บินต่ำๆเหนือพื้นที่เป็นพรมสีแดงเป็นทางยาวจนถึงเวที ถ้าอาจารย์เรียกชื่อใคร ให้เดินไปหาท่านลูน่า ท่านจะเลือกว่าพวกเธอจะอยู่กิลไหน เอาละ คนแรก คาล นาเกส พราเวนพูดแล้วคาลก็เดินขึ้นไปบนเวที ลูน่าเอามือมาแตะหัวของคาลอยู่ประมาณหนึ่งนาที แล้วก็พูดเสียงดังก้องไปทั่วห้องว่า เพนลินออน คนในกิลเพนลินออน ปรบมือเสียงดังคนที่สอง เครน โครฟิลด์เครนเดินไปหาลูน่า ลูน่าตะโกนเสียงลั่นห้อง ว่าเพนลินออน พราเวนก็ประกาศต่อไปเรื่อย สรุปว่า คนในกิลเพนลินออนที่เข้ามาใหม่มี20คนพวกนายพอถึงหอก็ขึ้นห้องไปเลยก็ได้กาสบอกกับพวกคาล เมื่อมาถึงตึก พวกคาลก็ขึ้นห้องไปทันทีเฮ้ เดโก้ นายได้ตารางเรียนยังคาลถามเดโก้ ยังเลย สงสัยพี่กาสคงจะลืมเดโก้ตอบ เอ้าน้องๆตารางเรียน หนังสืออเนกประสงค์ โทษทีพี่ยุ่งจนลืมเลย ไว้คืนนี้พี่จะมาคุยด้วย กาสเข้ามาให้ของแล้วก็เดินออกไปหืม มีแค่วันละวิชาเอง แต่วิชานึงก็ตั้งหกชั่วโมงแหน่ะ งี้ถ้าให้วิ่งทั้งวิชาก็ขาลากกันพอดีเครนบ่นเหอะๆ พรุ่งนี้มีวิชา ฟันดาบ ต้องเตรียมอุปกรณ์  คาลเตรียมของที่จะใช้เรียนในวันพรุ่งนี้อืม ขึ้นไปดูบนดาดฟ้ากันดีป่ะ เดโก้ชวนพวกคาลขึ้นไปเพราะเดโก้เป็นคนชอบดูวิวเฮ้ยๆพี่ลืมไป พวกน้องไปรับ ฉายาและบรรดาศักดิ์ ที่ห้อง 1531 ด้วยกาสโผล่หน้าเข้ามาบอกงั้นไปกันเลยคาลพูดแล้วก็เดินออกจากห้องไปทันทีส่วนคนอื่นก็เดินตามแฮ่กๆๆ ตึกนี้ไปมีลิฟท์หรอเนี่ยทั้งสามคนพูดกันในขณะที่เดินไปชั้นสิบห้าเพื่อรับฉายาอ้าวนี่เจ้ากาสมันยังไม่บอกอีกหรอว่าหนังสืออเนกประสงค์ มันเบิกปีกได้น่ะ แมรี่ที่กำลังกลับห้องพักได้ยินเข้าจึงถามเฮ้อ พี่กาสนี่ขี้ลืมจริงๆ แล้วเบิกยังไงอ่ะครับ คาลถามแมรี่ซึ่งแมรี่ก็หยุดบินแล้วร่อนลงตรงหน้าคาลก็ เปิดสมุด แล้วก็มีหน้าเบิกสิ่งขอก สีแดงๆนั่นละ หน้าแรกเลยจะเป็นเบิกปีก งั้นพี่ไปละ โชคดีแมรี่อธิบายเสร็จก็รีบบินขึ้นไปต่อง่ะ ยังไม่เห็นได้เลย ไปซะแล้ว เฮ้อ แต่ละคน เดินขึ้นไปเองละกัน เดี๋ยวให้พี่กาสสอนเอา ทุกคนร้องว่าในใจพร้อมกันเฮ้อ ถึงซะที พักกันก่อนละกัน เครนพูดขึ้นเมื่อถึงชั้นสิบห้า คาลก็เดินขึ้นไปดูบันได้ต่อสรุปว่าชั้นนี้เป็นชั้นบนสุดงั้นถ้าพักเสร็จแล้วไปเรียกเราที่ข้างบนนะ ไปป่ะคาล เดโก้ชวนคาล คาลก็เดินตามขึ้นไป พอเดโก้ขึ้นไปถึงก็เอาแต่ถ่ายรูป คาลก็ได้เห็นวิวก็หายเหนื่อยแต่ก็ใจหายแว๊บเพราะมันสูงมาก
Part 1 Chapter 1วันสิ้นหวัง      ท่านบาห์รอนครับ ประตูเมืองทิศเหนือต้านไม่ไหวแล้วครับ ทหารคนหนึ่งกล่าวขึ้นกับราชาบาห์รอนเจ้าเมืองเดสคาล            พวกเจ้าทั้งสิบจงหนีลงใต้ไปกับคาลบาห์รอนกล่าวกับทหารชุดดำทั้งสิบ ที่เหลือ อยู่สู้จนกว่าองค์ชายคาลจะหนีไปอย่างปลอดภัยบาห์รอนกล่าวต่อ เฮทหารของเมืองเดสคาลส่งเสียงเฮกันลั่นเมือง สงครามสุดท้ายได้เริ่มขึ้นแล้ว ไงล่ะเจ้าบาห์รอน พวกเจ้าแพ้แล้ว ฮ่าๆๆ เสียงหนึ่งดังขึ้นขณะที่บาห์รอนกำลังสู้อยู่ แก กันแคน เมื่อบาห์รอนเห็นผู้พูดก็โกรธแค้นมาก ลูกชายแกล่ะ กันแคนกล่าว กันแคนเป็นเจ้าเมืองไตรลาส เมืองที่ใหญ่ที่สุดในทวีปกลาง ลูกชายชั้นเรอะ หนีไปนานแล้ว หนีไปพร้อมกับความแค้นเพื่อที่จะมาฆ่าแกไงล่ะ พวกเรา ฆ่ามัน ปืนใหญ่บรรจุกระสุนทะลวงชนิดพิเศษ A-318 เตรียมยิง บาห์รอนเริ่มเปิดสงคราม กระสุนปืนใหญ่ทะลวงชนิดพิเศษ A-318 นี้มีการสร้างขึ้นแบบพิเศษ สามารถ ยิงให้พุ่งเฉียดน้ำได้ ระเบิดเป็นวงกว้าง และในควันระเบิดจะมียาพิษที่ทำให้เลือดในตัวเป็นกรด และจะระเบิดภายใน1วันการระเบิดก็จะมีพิษส่งเข้าบุคคลอื่นเป็นทอดๆ เสียดายที่มันมีแค่ ร้อยลูก            ฝ่ายคาลที่หนีลงมาทางใต้เรื่อยๆ ได้พบกับ กองทัพของกันแคนที่เหลืออยู่ร้อยกว่าคน มาเข้าโจมตีพวกคาล             คาล เจ้าจงไปอยู่ในนรกกับพ่อแกซะ ฮ่าๆๆกันแคนบอกกับคาล ทำให้คาลโกรธจัด            แกฆ่าพ่อข้าาาา คาลตะโกนแล้วพุ่งเข้าใส่กันแคน อาวุธในมือของคาลมีเพียงไม้ท่อนเล็กๆสั้นๆ ซึ่งต่างจากกันแคนที่มีดาบทั้งใหญ่ทั้งยาว            แม่แกด้วยกันแคนตะโกนพร้อมกับพุ่งเข้าใส่คาล กันแคนเหวี่ยงดาบขนาดใหญ่ใส่คาล คาลใช้ท่อนไม้กัน แต่ทว่า แทนที่ไม้ของคาลจะหักแต่กลับเป็นดาบของกันแคนเริ่มมีรอยร้าวและคาลได้ใช้มีดจ้วงเข้าไปที่ท้องของกันแคนจู่ๆมีดของคาลก็ได้ยาวขึ้นและใหญ่ขึ้น จนทะลุร่างของกันแคน                 ข้าชื่อว่า โนเบล เรียกข้าสิ มีเสียงออกมาจากดาบของคาล เรียกข้าสิ เสียงนั้นย้ำคาล เรียกว่า จงออกมา โนเบล เสียงนั้นย้ำอีกครั้ง            จงออกมา โนเบล คาลเรียกดาบ ทันใดนั้นดาบของคาลก็ใหญ่ขึ้นเป็นหลายเท่า และเมื่อทหารคนสุดท้ายล้มลงคาลได้มองดูรอบตัวเอง พบว่า ทุกคนตายหมดเหลือแต่เขาคนเดียว เขาได้แต่เดินต่อไปเพียงคนเดียวกับดาบอันใหญ่มหึมา            3 เดือนผ่านไป             ฮ้าวว ง่วงจังเลย นอนดีกว่า คาลที่กำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้าร.ร.ในเดือนหน้าพูด แล้วตาเขาก็เหลือบไปเห็นกล่องสมบัติสีน้ำตาลทองและสลักลายอย่างวยงาม คาลเปิดมันออกแล้วพบดาบเล่มหนึ่งซึ่งคล้ายๆกับของคาล แล้วก็มีชุดเกราะสีดำลายทองทั้งชุด และหนังสือ1เล่ม            การต่อสู้ด้วยดาบ หืม น่าสนใจแฮะ ลองฝึกดูดีกว่าคาลก็เริ่มอ่านไปเรื่อยๆ            ดาบที่ดีจะต้องมีชื่อ(หืม ดาบของเราก็มีชื่อนี่นา) ดาบในโลกจะแบ่งเป็น 6 สังกัด คือ ไฟ น้ำ ดิน ลม มืด และแสง ไฟจะทำลายลม ลมจะพัดดิน ดินจะดูดซับน้ำ น้ำจะกลืนกินไฟ ความมืดจะกลืนกินทุกสิ่ง แสงจะกลืนกินความมืด และทุกสิ่งจะกลืนกินแสง(งั้นธาตุมืดก็ดีสุดสิ แพ้แค่ธาตุแสงอย่างเดียวเอง) และการเลือกดาบก็จะต้องเหมาะกับผู้ใช้ด้วย ธาตุของดาบกับธาตุของผู้ใช้จะต้องไม่หักล้างกันถ้าหักล้างกันจะลดพลังไป75%(โหเยอะจริงๆ แล้วเรากะโนเบลธาตุอะไรอ่ะ) รายชื่อของดาบและธาตุ (นี่ไงทีนี้ก็รู้ละ โนเบลธาตุอะไร)คาลไล่ชื่อของดาบ มาจนถึง โนเบล พลังพิเศษสามารถกลายเป็นนักรบได้ พลังป้องกันพิเศษตัดเวทมนตร์และความสามารถพิเศษทุกชนิด ธาตุมืด เจ้าของจะต้องเป็นธาตุมืด ใช้ได้ดีกับดรากูน (โนเบลดีจริงๆ แล้วดาบในกล่องนั้นมีชื่อไหมหว่า)คาลนั่งตรวจดูแล้วก็พบจนได้มันชื่อ ดรากูน แล้วโครว์ก็หาต่อ ดรากูน พลังพิเศษสามารถกลายเป็นมังกรได้ พลังป้องกันพิเศษ สามารถเปลี่ยนเป็นเครื่องป้องกันใดๆก็ได้ ธาตุมืด เจ้าของจะต้องเป็นธาตุมืด ใช้ได้ดีกับโนเบล(ดีจัง มีทั้งโนเบลและดรากูนแล้วเราธาตุอะไรอ่ะ อ่ะนี่ไง รายชื่อธาตุของคนในทวีปต่างๆ) คาล ธาตุมืด พลังพิเศษมีความสามรถในการหลบหลีก   (หืมธาตุมืด ดีจัง พรุ่งนี้ก็เริ่มฝึกเลยละกัน)             วันรุ่งขึ้น คาลมาฝึกดาบจนเย็นเขาสามารถเรียกอัศวินมังกรได้แล้วเขาซ้อนท้ายอัศวินมังกรไปเที่ยวหลายที่เขาได้เป็นเพื่อนๆกับหลายคน และเขาได้เจอเพื่อนคนหนึ่งชื่อเครนเธอจะไปสอบที่โรงเรียนฟิลโรดที่หลังเทือกเขาเมนอสซึ่งอยู่ห่างจากที่นี่10กิโลเมตรแต่ต้องเดินข้ามเขาไปก็ไม่ใช้เรื่องเล่นๆ คาลชวนเครนว่าให้ไปด้วยกันเพราะจะได้ขี่มังกรไปด้วยกัน เครนบอกว่าเครนมีดาบชื่อโลนอส พลังพิเศษสามารถปล่อยลูกบอลธาตุได้ พลังป้องกันพิเศษ สามารถดูดซับเวทย์มนตร์และลูกบอลธาตุมาเพิ่มพลังให้ดาบได้ ธาตุมืด และเธอก็ธาตุมืดเหมือนกับคาล งั้นเดี๋ยวอีก3วันเรามาหานะคาลถามเครน อื้มเอาสิเครนตอบ งั้นบายๆคาลก็ได้บินกลับไปที่บ้านของเขา ทั้งโนเบลและดรากูนเป็นสีดำมีการคดงอเหมือนๆกันแต่จะต่างตรงที่ด้ามจับของโนเบลจะเป็นสีขาว แต่ดรากูนเป็นสีเทา            3วันถัดไปคาลใส่ชุดเกราะสีดำลายทองเมื่อดูดีๆแล้วชุดเกราะนี้เหมือนกับชุดเกราะของอัศวินโนเบลมากคาลก็ใส่ชุดแล้วถือโนเบลเดินขึ้นหลังมังกรดรากูนไปที่บ้านของเครนเมื่อเครนเดินออกมาเครนสีชุดเกราะสีดำคล้ายๆของคาลแต่เครนใส่กระโปรงสั้นสีดำแทน เธอเดินมาซ้อนท้ายคาลแล้วบอกว่าไปเลย  คาลก็สั่งให้มังกรพุ่งตัวไประหว่างทางบนเขาคาลเห็นผู้คนจำนวนมากกำลังเดินขึ้นเขา